اگه تونستي شعري كه روي عكس زير نوشته رو بخوني حتماً تو قسمت نظرات بنويس چي نوشته تا اگه درست بود جايزتو بگيري

فقط حتماً پست الكترونيكي خودتونو بنويسيد چون براي دريافت جايزه لازمه

 تو نگاهت عشقو دیدم ، تپش قلبو شنیدم

توی جاده های احساس ، من به عشق تو رسیدم

توکتابا عشقو خوندم ، عکس خورشیدو سوزوندم

جای خورشید تو کتابا ، نقش چشماتو نشوندم

توی شبهای من و تو ، لب عاشق بی صدا نیست

توی دنیای من و تو ، واسه غمها دیگه جا نیست

راز عشق خويش را آهسته خوان در گوش من

جستجو كن عشق را گرمي آغوش من

من تو را تا بي كرانها من تو را تا كهكشانها

از زمين تا آسمانها دوست دارم مي پرستم

دلت چون آينه پاك از غبار است

نگاه نافذت مثل بهار است

تو را با گل هم آغوشيست بسيار

كه پيشت ماه هم يك در هزار است

من درد تو را از دست آسان ندهم

دل آسان بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست به يادگار دردی دارم

کان درد به صدهزار درمان ندهم

می خوام يه قصری بسازم
پنجره هاش آبی باشه

من باشم و تو باشی و
يه شب مهتابی باشه

می خوام يه کاری بکنم
شايد بگی دوستم داری

می خوام يه حرفی بزنم
که ديگه تنهام نذاری

می خوام شبا عکس تو رو
توو خوابِ گل ها ببينم

گفتم: تو شيرين منی...

گفتا: تو فرهادی مگر؟...

گفتم: خرابت می شوم...

گفتا: تو آبادی مگر؟...

گفتم: ندادی دل به من...

گفتا:تو جان دادی مگر؟...

تو میگی عهد و وفارو من شکستم

منی که از غم تو به غم نشستم

جرم من صداقتم بود که نداشتی

اومدم دوباره باز برای آشتی

 اسیرم ، پشت این درهای بسته

ببین با من چه کردی ای شکسته

تو می خواستی شب و ازم بگیری

اون قدر حتی ، که جای من بمیری

تو رو هرگز نمي بخشم
تو واسم يه خواب تاری
مثل لحظه هاي رفته
تو برام ارزش نداری

تو رو هرگز نمي بخشم
واسه عمري كه شكستم
مگه اين گناه من بود
كه به پاي تو نشستم

در کنج دلم٬ عشق کسی خانه ندارد

کس٬ جای در اين خانه ويرانه ندارد

دل را به کف هر که نهم باز پی آرد

در بزم جهان چون دل حسرت کش ما نيست

آن شمع که می سوزد و پروانه ندارد

نِگا کن مثل قديما

مي باره نم نم بارون

اما توي ساحل عشق

حتي نيست يه رَدِ پامون

دلم اندازه ی اين ابرا گرفته
عشق تو خنده از اين لبها گرفته
چی بگم؟ هرچی بگم فايده نداره
غم عالم توی قلبم جا گرفته

من همين دو روز دنيا مهمونه توام
عمر آدمی يه آه و يه دمه
اگه صد سال ديگه هم عمر بکنم
واسه ديدن روی تو کمه